Tyrknesk menning er mismunandi eftir svæðum. Svæðin hafa ýmiss konar þjóðernislegan bakgrunn, en í bæjum og borgum er menningin á margan hátt svipuð og tíðkast í Evrópu. Það er hluti daglegs lífs að bæði karlmenn og konur vinni úti við ýmis störf og margir útlendingar kunna fljótt vel við sig. Mörg af þeim svæðum þar sem við bjóðum eignir hafa einmitt reynt að nútímavæða tyrkneska menningu og satt að segja er margskonar löggjöf í landinu sem styður slíkar breytingar. Sem dæmi um þær má nefna að klæðaburður fólks og menntakerfið hafa breyst mikið í átt að Evrópskum stöðlum, sem er kostur fyrir kaupendur fasteigna.
Áður fyrr voru Tyrkir hirðingjar og segja má að vegna þess uppruna sé gestrisni mjög þýðingarmikil í tyrkneskri menningu. Í gamla daga var mikilvægt að sýna erlendum gestum virðingu og bjóða þeim mat og húsaskjól. Þessa verður enn vart og er auðfundið. Það er ekki óalgengt að verslunareigendur bjóði viðskiptavinum sínum mat og drykk og í sveitaþorpum þekkist það jafnvel að vera boðið húsaskjól í nokkrar nætur á heimilum þorpsbúa.
Fjölskyldan skipar stóran sess í hversdagslífi fólks. Hefðbundið er að í stórfjölskyldunni séu og búi saman a.m.k. þrír ættliðir. Vegna vestrænna áhrifa er þessi siður er þó á miklu undanhaldi í borgum landsins. Samkvæmt tyrkneskri menningu er ætlast til að allir fjölskyldumeðlimir vinni saman að heill fjölskyldunnar og leggi tekjur sínar til hennar. Faðirinn er venjulega aðalfyrirvinnan en móðirin vinnur gjarnan hlutastarf og elur upp börnin. Þegar börnin koma heim úr skólanum er ætlast til að þau hjálpi til við hússtörfin. Fjölskyldan reynir gjarnan að sameinast í tveimur máltíðum á hverjum degi.