Calabrië is een van de meest ongerepte regio’s in het zuiden van Italië. De regio vormt feitelijk de zuidwestelijke punt aan de voorkant van de Laars van Italië. In het noorden wordt zij begrensd door de regio Basilicata, in het westen door de Tyrreense Zee, en in het oosten door de Ionische Zee. Calabrië ligt tegenover het eiland Sicilië, waar het van gescheiden is door de Straat van Messina. Het smalste stukje tussen Punta Pezzo en Capo Peloro is slechts 3,2 km! De oppervlakte van de regio beslaat 15.080 km² en zij heeft een inwonertal van ongeveer 2,05 miljoen.
De regionale hoofdstad is Catanzaro. De regio is opgedeeld in vijf provincies, met gelijknamige hoofdsteden: Catanzaro, Cosenza, Crotone, Reggio di Calabria en Vibo Valentia.
Calabrië was een belangrijk centrum van de Griekse beschaving voor de opkomst van het Romeinse Rijk. Hier leefde Pythagoras en de bekendste Griekse beelden zijn de Bronzi di Riace die zich nu in het Nationaal Museum van Reggio di Calabria bevinden.
Alhoewel de zee overheerst wanneer men aan Calabrië denkt is het een voornamelijk bergachtig gebied. Er zijn drie bergketens: Polino gebergte, Sila massief en Aspromonte gebergte. Alle drie met een unieke flora en fauna.
Het Polino gebergte in het noorden vormen een natuurlijke barrière tussen Calabrië en de rest van Italië. Het gebergte is deels bebost en hier vindt men de zeldzame Bosnische Pijnboom in het Polino Nationale Park.
Het Silamassief is een bergachtig plateau, ongeveer 122 m boven zeeniveau en strekt zich uit in midden Calabrië. Het hoogste punt is Botte Donato met 1928 m. Er zijn talrijke meren en dichte bossen. Delen ervan behoren tot het Parco Nazionale della Sila. Symbool van het park is de wolf die veelvuldig in het gebied voorkomt.
Het Aspromonte gebergte vormt de meest zuidelijkste punt van het Italiaanse schiereiland en wordt aan drie kanten door de zee omringt. Dit unieke gebergte bereikt zijn hoogste top bij Montalto Uffugo op 1995 m.op de flanken leiden aangelegde terrassen naar beneden tot aan de zee.