Gdzie “Dobre Stare Dni” wciąż są żywe
Zbliżanie się do Niebieskiej Zatoki przypomina trochę cofanie się w czasie; rolnicy uprawiający ziemię za pomocą drewnianego pługu, chłopcy w drelichowych spodniach biegający między stodołami, konny powóz powożony przez mężczyznę w słomkowym kapeluszu i siedząca obok niego kobietę w tradycyjnym nakryciu głowy, ze spuszczonym wzrokiem.
W późnych latach 50 XX wieku przybyli tu Mennitos, gdzie osiedli a ich społeczność znacznie sie rozwinęła. Ich łagodne usposobienie oraz życie z uprawy ziemi sprawiły, że stali się oni istotnym elementem lokalnej kultury. Obecnie gospodarstwa rolne Mennitos dostarczają wiele warzyw, owoców, mleka i sera na lokalny rynek.
Odwiedzający Niebieską Zatokę mogą zacząć swój dzień od solidnego śniadania, po czym przypatrzeć się okolicznemu wypasowi bydła po górskich pastwiskach oraz pracy przy ręcznie wykonywanych meblach przeznaczonych na sprzedaż w Rio Bravo, albo też skorzystać z możliwości wyprawy łodzią do spokojnego Rio Hondo. Amatorzy przygód mogą oddać się jeździe konnej lub spróbować swoich sił przy wypasie bydła.
Wielu odwiedzających uważa Niebieską Zatokę za utopię, za miejsce, gdzie ludzie żyją tak jak przed laty, kiedy życie było znacznie prostsze.