Istotny wpływ na kuchnię Calabrii mieli konkwistadorzy i turyści, którzy w przeszłości odwiedzali ten region. Arabowie przywieźli z sobą pomarańcze, cytryny, rodzynki, karczochy i bakłażany.
Cystersi mnisi wprowadzili nowe obyczaje rolnicze wraz ze swymi umiejętnościami kronikarskimi. Francuskie rządy Izby Anjou, a później Napoleona, wraz z Hiszpanią wywarły wpływ na język i umiejętności kulinarne, co widoczne jest w konwencji nazw takich przedmiotów jak ciastko (gato), pochodzące od francuskiego słowa gateau.
Z czasem region Calabrii nabrał pewnych cech charakterystycznych oraz stworzył własną kuchnię opartą na powyższych wpływach. Owoce morza stały się popularne dzięki wprowadzeniu ich na wybrzeże, godny uwagi miecznik wraz z krewetkami, homar, jeżowiec, kalmar i inne. Dobrze uprawia się tu melony: arbuz, charleston, szkarłat słodki, cantelope, tendrale verde, piel de sapo i invernale giallo, podawane zazwyczaj ze schłodzoną Macedonia di frutta (sałatką owocową) lub w szynce Parma.